Archive for juni, 2010

h1

De partijen van de vrijheid

12 juni 2010

Door: Cassandra Troy

Merkwaardig, hoe twee zeer uiteenlopende systemen van ideen elkaar aanvullen en een vorm van samenleving opleveren, die helemaal is toegesneden op de menselijke natuur. Die samenlevingsvorm is niet perfect, maar wel optimaal.

Pogingen van idealisten om de hemel op aarde te scheppen, zijn steevast uitgedraaid op een hel op aarde. Dat komt omdat idealisten steeds bereid zijn gebleken mensen op te offeren voor wat wordt gezien als het grotere goed.

Wie vrijheid verward met ‘doen waar je zin in hebt’, begrijpt niet wat vrijheid is. Klassiek-Liberalen propageren vrijheid in verantwoordelijkheid. Vervolgens wijzen ze op John Stuart Mills idee dat ‘mijn vrijheid ophoudt, waar die van een ander begint’. Briljant! Maar ze trekken eruit de conclusie, dat iedereen maar op zijn eigen manier heilig moet worden.

En daar ligt het probleem: zo veel relativisme werkt alleen zo lang iedereen het ermee eens is. Zodra er een groepering ontstaat die er lak aan heeft, of die anderen wil domineren, staat het Klassiek-Liberalisme met de mond vol tanden. Dat komt omdat die houding impliceert, dat alle wegen even gelijkwaardig zijn, dus ook de kwaadwillende. De liberaal staat schaak mat.

De reden waarom de Franse Revolutie in Europa tot andere resultaten heeft geleid dan de Amerikaanse opstand, komt door een belangrijk verschil: Klassiek-Liberale filosofen als John Locke verankerden hun beginselen in Christelijke absoluutheden, zoals vastgelegd in de Onafhankelijkheidsverklaring: dat rechten inherent zijn in de mens, die allen door God gelijkwaardig zijn geschapen.

Sommige atheistische Libertariers vervangen God door de Natuur. Het effect is hetzelfde: rechten worden niet verleend door andere mensen, staten of regeringen, en zijn daardoor onvervreemdbaar. Het is een garantie tegen tirannie en de basis voor de Rechten van de Mens.

Frits Bolkestein had gelijk, toen hij jaren geleden, vlak na zijn aantreden als VVD-voorman, de naduk legde op de Christelijke waarden. Ze zijn noodzakelijk om het hiaat aan te vullen dat ontstaat door relativistische aspecten van het liberalisme. Zo vullen de twee systemen elkaar perfect aan.

Omtrent de scheiding van kerk en staat doen veel misverstanden de ronde. Het is een negatief recht, waarin geregeld wordt dat de staat uit geloofszaken dient te blijven (niet andersom)! Met de uitspraak van de Hoge Raad dat de SGP zich ondergeschikt dient te maken aan Artikel 1 van de Grondwet, het zgn. non-discriminatiebeginsel, wordt dit basisrecht met voeten getreden.

Het is zelfs een dubbele corrumpering van het recht, omdat godsdienstvrijheid ondergeschikt wordt gemaakt aan een artikel, dat alleen de staat zou moeten gelden. Partijen als de SGP zijn er ook beducht voor, dat door de voortdurende morele regelgeving het veld waarop Gods voorzienigheid kan acteren, steeds kleiner wordt.

Soms is er weinig ruimte tussen God en Natuur. Hetgeen vreemde kostgangers oplevert wanneer Klassiek-Liberalen en atheistische Libertariers samen optrekken met de mannenbroeders van de SGP in de Dutch Tea Party.

h1

Eindelijk

9 juni 2010

Het heeft even geduurd, maar het is nu ook mogelijk om de Stichting Dutch Tea Party financieel te steunen.
Via de “Donate” button in de zijbalk kunt u een donatie doen aan de Tea Party.
Wij willen in de toekomst allerlei bijeenkomsten organiseren en natuurlijk de jaarlijkse belastingbevrijdingsdag, welke volgend jaar voor de eerste keer georganiseerd gaat worden.
Om dit groot te kunnen aanpakken hebben wij de nodige financiele middelen nodig. Wij rekenen daarom ook op uw steun.

Alvast bedankt.

h1

Nee, dank je…

5 juni 2010

Waarom accepteren Nederlanders al die belachelijke staatsuitgaven van ons belastinggeld? Omdat wij aardig gevonden wilen worden, graag een sociaal gezicht willen hebben?  Niet gezien willen worden als egoist?

Ik ben daar niet zo zeker van.
Ik met mijn Jip en janneke logica ben een simpele,  realistische denker.

Buurvrouw vraagt aan mij 10 euro te leen voor boodschappen, deze leen ik haar graag. Wanneer de buurvrouw een paar weken later weer langs komt voor een tientje en ik nog maar 15 euro voor een week  heb, ben ik dan de enige die tegen deze buurvrouw zegt: “Sorry buur, deze keer niet”?!

Moeten wij doorgaan met het geven van geld aan allerlei landen in het kader van ontwikkelingshulp, terwijl wij het in ons eigen land al zo moeilijk hebben? Nee, dank je..

Moeten wij een land waar een veroordeelde drugshandelaar en tevens verdachte van een aantal moorden die op democratische wijze wordt gekozen tot president, steunen met 92 euro per inwoner, van ons belasting geld? Nee, dank je.. 

Cindy deed ooit al eens een onderzoekje naar allerlei gesubsidieerde clubjes voor (uitsluitend) moslims. Niet dat ik deze mensen het geluk in het leven wilt ontnemen, maar omgekeerde discriminatie van mijn belastinggeld? Nee, dank je..

62% van de prijs van iedere liter benzine die ik tank, gaat in de staatskas. Moet van dat geld die knaap uit Rondom 10  (3:30) betaald worden die niet in een magazijn gaat werken omdat hij “toch al in de uitkering zit, en al geld krijgt”? Nee, dank je..

Moet ik, wanneer ik mijn gaspedaal iets te hard heb ingetrapt, hogere boetes betalen dan die eerder genoemde luilak uit rondom 10 omdat ik 15  jaar geleden wel de moeite heb genomen om dat vuile werk te doen en inmiddels door hard te werken een goede carriere heb opgebouwd?Nee, dank je..

Moeten wij de ontwikkeling van de infrastructuur van ons land, waar een groot deel van onze economie van afhankelijk is, laten dwarsbomen omdat een zeldzame krekel, een nestje heeft gebouwd aan de rand van dat gebied? Nee, dank je..

Moet er van belastinggeld een Opera vereniging, of theater groepje gesubsidieerd worden, terwijl de meeste belastingbetalers nooit naar dat soort cultuur gaan kijken? Nee, dank je..

Moeten wij tussen de 75 en 100 euro per gezin betalen om te kijken naar 3 publieke omroepen, terwijl we nog 121 andere kanalen hebben op onze televisie waar we uit kunnen kiezen?  Nee dank je..

Moeten wij dan het risico nemen dat Cohen, Halsema of Roemer het voor het zeggen krijgt in Nederland?

Vul die laatst zelf maar in.

Richard Schneider

h1

Bart Jan Spruyt: Tea Party Den Haag

2 juni 2010

Bart Jan Spruyt

Op het Plein in Den Haag, tegenover de hoofdingang van de Tweede Kamer, had afgelopen zaterdag een bijzondere bijeenkomst plaats: de eerste Nederlandse Tea Party. De Tea Party-beweging is in Amerika een bekend en snel groeiend fenomeen: overal in het land worden tea parties belegd waarop sprekers (Republikeins en Democratisch) zich in gloedvolle bewoordingen uitspreken tegen staatsschuld, belastingverhogingen en ander financieel-economisch ongerief, inclusief de regering-Obama. Het echtpaar Cindy en Richard Schneider uit het Noord-Hollandse Schagen is van mening dat er alle reden is om zo’n beweging ook in Nederland te beginnen. Afgelopen zaterdag hebben zij hun eerste bijeenkomst belegd.

Ik vind het een prima initiatief (en behoorde zaterdag tot een van de zes sprekers). Niets is zo verlammend voor een samenleving als een alomtegenwoordige overheid die de burgers alle zorgen, taken en verantwoordelijkheden uit handen wil nemen. Maar dat we zo’n sterke, dominant aanwezige overheid hebben, dateert natuurlijk niet van vandaag of gisteren. Het hangt samen met een lange ontwikkeling, die met de idealen van de Franse Revolutie in gang is gezet. In de oude wereld waarmee die Revolutie afrekende, lagen ieders identiteit en kansen bij zijn geboorte vast. Wie als een dubbeltje werd geboren, zoals het spreekwoord zegt, zou nooit als een kwartje sterven. De moderne wereld daarentegen biedt burgers alle kansen – om misschien niet alleen een dubbeltje maar zelfs een gulden of een rijksdaalder te worden.

Maar de schaduwzijde van dit individualisme is dat mensen volledig geconcentreerd raken op hun eigen sociaaleconomische vooruitgang. Voor andere taken houden zij geen tijd over en in die taken hebben zij ook geen zin meer. De zorg voor anderen – want daar hebben we het vooral over – wordt dan overgedragen aan de staat, en die staat dijt maar uit en heft steeds meer belasting om al die zaken te behartigen – net zo lang totdat de staat als een herder waakt over alle verstrooid levende individuen, en de kudde ontworteld ronddolende schapen bij elkaar houdt door elke onderdaan van zijn uitkeringen en subsidies te voorzien en alle andere wensen en verlangens en gemakken.

Zo is de verzorgingsstaat geen vangnet meer voor mensen die (tijdelijk) echt hulp, zorg en opvang nodig hebben maar een proces van financiële begeleiding voor elke burger, van wieg tot graf. En dat mag wat kosten, vindt de Nederlander. Ik hoorde laatst iemand zeggen dat ze het een eer vond belasting en premies te betalen. Ze keek er heel lief bij. En daarom vinden Nederlanders het ook helemaal niet erg dat we tot diep in juni voor de overheid werken en daarna pas ons verdiende geld zelf mogen houden.

En daarom stonden er zaterdag geen 16 miljoen mensen op het Plein, maar een groepje van maximaal 70 personen.

Als we een ommekeer willen, moeten we ons niet alleen realiseren dat elk belastingbewustzijn in Nederland zo goed als afwezig is. Maar we moeten ook bedenken dat 50 jaar verzorgingsstaat de moraal in Nederland zo goed als volledig heeft vergruizeld. Als we minder belasting willen betalen, willen we een kleinere overheid. Dan willen we dat de overheid in haar takenpakket snijdt. Maar wie gaat de taken op zich nemen die de overheid afstoot? Gaan we zelf sparen voor de rollator voor oma als die niet meer uit de AWBZ wordt vergoed? Gaan we zelf een familielid dan wel goede vriend of bekende een tijdje (financieel) door een moeilijke fase heen helpen als hij werkloos is geworden? Gaan we zelf bij familieleden en bekenden de zorg bieden die nu door de thuiszorg wordt aangeboden (en duur wordt betaald)? Of zijn we zo lui en verwend en gemakzuchtig geworden door een alles ondermijnende verzorgingsstaat dat de idealen van de Tea Party, hoe geweldig ook, vooralsnog onbereikbaar zijn omdat aan de morele voorwaarden die een belastingrevolte mogelijk maken nog lang niet is voldaan?

Een liberale dan wel libertarische Tea Party-beweging heeft in Nederland, net als in Amerika, alleen maar kans van slagen wanneer er samenwerking komt met de conservatieve beweging. En dan hebben al die clubs en clubjes – van de Edmund Burke Stichting tot het Conservatief Café en het Christelijk Conservatief Beraad en de website Dagelijkse Standaard – nog een lange weg te gaan. Maar de uitkomst van het traject lijkt mij een wenkend perspectief.