h1

Bart Jan Spruyt: Tea Party Den Haag

2 juni 2010

Bart Jan Spruyt

Op het Plein in Den Haag, tegenover de hoofdingang van de Tweede Kamer, had afgelopen zaterdag een bijzondere bijeenkomst plaats: de eerste Nederlandse Tea Party. De Tea Party-beweging is in Amerika een bekend en snel groeiend fenomeen: overal in het land worden tea parties belegd waarop sprekers (Republikeins en Democratisch) zich in gloedvolle bewoordingen uitspreken tegen staatsschuld, belastingverhogingen en ander financieel-economisch ongerief, inclusief de regering-Obama. Het echtpaar Cindy en Richard Schneider uit het Noord-Hollandse Schagen is van mening dat er alle reden is om zo’n beweging ook in Nederland te beginnen. Afgelopen zaterdag hebben zij hun eerste bijeenkomst belegd.

Ik vind het een prima initiatief (en behoorde zaterdag tot een van de zes sprekers). Niets is zo verlammend voor een samenleving als een alomtegenwoordige overheid die de burgers alle zorgen, taken en verantwoordelijkheden uit handen wil nemen. Maar dat we zo’n sterke, dominant aanwezige overheid hebben, dateert natuurlijk niet van vandaag of gisteren. Het hangt samen met een lange ontwikkeling, die met de idealen van de Franse Revolutie in gang is gezet. In de oude wereld waarmee die Revolutie afrekende, lagen ieders identiteit en kansen bij zijn geboorte vast. Wie als een dubbeltje werd geboren, zoals het spreekwoord zegt, zou nooit als een kwartje sterven. De moderne wereld daarentegen biedt burgers alle kansen – om misschien niet alleen een dubbeltje maar zelfs een gulden of een rijksdaalder te worden.

Maar de schaduwzijde van dit individualisme is dat mensen volledig geconcentreerd raken op hun eigen sociaaleconomische vooruitgang. Voor andere taken houden zij geen tijd over en in die taken hebben zij ook geen zin meer. De zorg voor anderen – want daar hebben we het vooral over – wordt dan overgedragen aan de staat, en die staat dijt maar uit en heft steeds meer belasting om al die zaken te behartigen – net zo lang totdat de staat als een herder waakt over alle verstrooid levende individuen, en de kudde ontworteld ronddolende schapen bij elkaar houdt door elke onderdaan van zijn uitkeringen en subsidies te voorzien en alle andere wensen en verlangens en gemakken.

Zo is de verzorgingsstaat geen vangnet meer voor mensen die (tijdelijk) echt hulp, zorg en opvang nodig hebben maar een proces van financiële begeleiding voor elke burger, van wieg tot graf. En dat mag wat kosten, vindt de Nederlander. Ik hoorde laatst iemand zeggen dat ze het een eer vond belasting en premies te betalen. Ze keek er heel lief bij. En daarom vinden Nederlanders het ook helemaal niet erg dat we tot diep in juni voor de overheid werken en daarna pas ons verdiende geld zelf mogen houden.

En daarom stonden er zaterdag geen 16 miljoen mensen op het Plein, maar een groepje van maximaal 70 personen.

Als we een ommekeer willen, moeten we ons niet alleen realiseren dat elk belastingbewustzijn in Nederland zo goed als afwezig is. Maar we moeten ook bedenken dat 50 jaar verzorgingsstaat de moraal in Nederland zo goed als volledig heeft vergruizeld. Als we minder belasting willen betalen, willen we een kleinere overheid. Dan willen we dat de overheid in haar takenpakket snijdt. Maar wie gaat de taken op zich nemen die de overheid afstoot? Gaan we zelf sparen voor de rollator voor oma als die niet meer uit de AWBZ wordt vergoed? Gaan we zelf een familielid dan wel goede vriend of bekende een tijdje (financieel) door een moeilijke fase heen helpen als hij werkloos is geworden? Gaan we zelf bij familieleden en bekenden de zorg bieden die nu door de thuiszorg wordt aangeboden (en duur wordt betaald)? Of zijn we zo lui en verwend en gemakzuchtig geworden door een alles ondermijnende verzorgingsstaat dat de idealen van de Tea Party, hoe geweldig ook, vooralsnog onbereikbaar zijn omdat aan de morele voorwaarden die een belastingrevolte mogelijk maken nog lang niet is voldaan?

Een liberale dan wel libertarische Tea Party-beweging heeft in Nederland, net als in Amerika, alleen maar kans van slagen wanneer er samenwerking komt met de conservatieve beweging. En dan hebben al die clubs en clubjes – van de Edmund Burke Stichting tot het Conservatief Café en het Christelijk Conservatief Beraad en de website Dagelijkse Standaard – nog een lange weg te gaan. Maar de uitkomst van het traject lijkt mij een wenkend perspectief.

Advertenties

One comment

  1. Sorry, ik ga niet schelden of bedreigen, maar jullie zijn echt niet goed snik. Je ziet, wat er in Amerika gebeurd en wat er in Nederland gebeurd. Rechts wordt alleen maar sterker en de armen zullen weer naar de Diakonie moeten, als zij nog willen eten, want van het fooitje dat de wettenloze rechtse kliek de arbeiders met jullie systeem zal voorschotelen, zal niet te leven zijn. Wanneer stoppen jullie nou eens met dat idiote gedoe over de linkse kerk. De kerken zijn a niet links, maar rechts en zijn jullie nou echt zo dom?
    Zielig zijn jullie, want jullie hebben op kosten van de gemeenschap gestudeerd, waar de meeste belasting door de arbeiders betaald word en nu willen jullie op kosten van die gemeenschap, die arbeider ook nog eens aan de bedelstaf brengen? Ga lekker naar Amerika en zie hoe het systeem echt in de binnelanden van Amerika werkt; bittere armoe!



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: